McVlieland

Versys

Al maandenlang hangt de nieuwe Kawasaki Versys in mijn geheugen. Niet vanwege het feit dat ik op zoek ben naar een soort all-road bike, alhoewel dat weet je natuurlijk nooit, maar vanwege het feit dat hij overal zo bijzonder wordt geprezen.

Een lichte motorfiets met zeer volwassen eigenschappen en die buell-achtige uitlaat zijn de dingen die me niet loslaten en ik dan ook niet kan wachten om er komend jaar een proefrit op te maken. Klik hier en hier maar eens voor een preview.

27 11 06 - 19:00 - - default| aha, één opmerking! - § ¶

Burt Munro

Kortgeleden heb ik twee films gezien waarin motoren voorkwamen, de eerste film was The motorcycle Diaries, waarin 2 dudes met een motor op pad gaan om zuid-amerika te verkennen. Gedurende deze reis wordt de basis gelegd voor het leven dat Che later zal gaan leiden. Behalve die ene bike verder weinig aktie. De tweede film vond ik zeer goed, ik heb hem zelfs in één keer uitgekeken en dat doe ik vrijwel nooit. The Worlds fastest Indian met in de hoofdrol Anthony Hopkins, die de rol van Burt Munro uit Invercargill prachtig vertolkt. Lees hier een korte bio over die Munro-dude en hier voor nog een paar leuke brommerts. De volgende films die op het lijstje staan zijn Faster en Dust to Glory en nou ja misschien hier nog iets van. Laterrrrrrrrr.

23 11 06 - 22:00 - - default| geen opmerkingen - § ¶

Nürburgring 2006

Het streven was om met de boot op donderdagavond te vertrekken om zodoende al een stuk op weg te zijn. Niet dat Nürburg nou zo ontzettend ver weg is, maar we rijden voor de lol dus vermijden we de snelweg toch zoveel en zolang mogelijk, dus hoe meer tijd we hebben, hoe meer we van de snelweg af blijven. Helaas het werd ...

Vrijdagochtend, 7 uur zitten we aan boord en kan de trip beginnen. Pieter-Arie heeft op het laatst nog moeten afzeggen, dus Mu en ik zitten er met z'n tweeën. Op naar de Eifel en de Grandprix van Europa. Voordat we gaan rijden moet ik in Harlingen nog eventjes iets doen, daarna gaan we tanken en zijn we er helemaal klaar voor. Via Sneek, tussendoor, Lemmer, Kampen, Zwolle, Apeldoorn, Arnhem, Nijmegen, Venlo, stukje A61 en dan de snelweg af, het is mooi geweest en nu willen we tussendoor verder toeren. Mu neemt Mientje over, inderdaad de Vulcan heeft zowel een bevestigingspunt als een voeding en zodoende kan Mugabe ook eens oefenen met de Garmin. Omdat ik al gewend ben om met de gps te rijden en dan ook nog eens zonder geluid, zal het voor anderen wel even wennen zijn, maar dat geeft niet, zo kom je nog eens ergens! Het middaguur is inmiddels ruimschoots gepasseerd, dus de inwendige mens moet ook weer eens versterkt worden, terwijl Mu bij een plaatslijke Bude een pizza naar binnen frommelt, eet ik op mijn gemak wat salade en fruit. De route leidt ons dwars door Köln en dat lijkt ons niet zo'n goed idee, dus we proberen wat veranderingen, maar dat helpt niet echt meer. De rondwegen en alles daartussen zitten stampvol, het is warm en stinkerig tussen al dat verkeer, dus we navigeren op de zon zo snel mogelijk hiervandaan. Dat die Garmin een fantastisch apparaat is blijkt maar weer als we even later weer op de meest leuke weggetjes onze route vervolgen. Dwars door een rood ferrari gordijn en allerlei drukte rijden we langs het circuit, zodat we weten waar we de volgende dag moeten zijn. Dat is dus niet zo moeilijk en we toeren rustig verder richting ons einddoel en overnachtingsplaats van het weekend, Cochem. De laatste kilometers zijn inderdaad echt gaaf, voordat we het stadje aan de Moesel in rijden en ik geen flauw idee heb, waar het hotel ligt. Tsja als je niet luistert, dan is rechts of links best een groot verschil. Nadat we de motoren in de garage hebben gezet, is het inmiddels wel de hoogste tijd voor een versnapering. We strunen nog even door de stad en genieten daarna van een heerlijk biertje en een hapje eten. Dat Cochem is wel een aardig stadje.

Zaterdag zitten we mooi op tijd aan het ontbijt, vanwege "Das Rennen" kun je al vanaf 07.00 uur terecht, maar zo gestoord zijn we nu ook weer niet Én bovendien zijn we op de bike met mientje. Waarom Mugabe 's ochtends eerst de kelder inspecteert is mij niet helemaal duidelijk, maar even later zitten we aan een goed ontbijtje. Je kan maar wat opscheppen, want je weet nooit tenslotte nooit wanneer je de volgende Schnitzel/Currywurst/Brötchen of Pommes weer naar binnen kunt werken. Eerlijk is eerlijk maar Mientje heeft een superroute voor ons in petto, tussendoor naar het circuit en tot ons eigen grote verrassing ook direct bij onze parkeerplaats uitkomen, dat is de Garmin op zijn best. We stallen de bikes en gaan op zoek naar onze zitplaatsen, langzamerhand wordt het om het circuit ook wat drukker, maar de tribune waar we zitten blijft erg rustig. Op zich niet verwonderlijk want de tribune ligt in de schaduw en er staat een ijskoude oostenwind, dat betekend voor morgen dus meer kleding. Nadat we ons weer verbaasd hebben over het geluid en geweld van de f1-bolides en alle andere trainingen wel gezien hebben wordt het tijd om zelf wat te gaan toeren. Mugabe heeft de smaak te pakken, dat is duidelijk, met ware doodsverachting smijt hij zijn trekker van de éne in andere haarspeld, om vervolgens weer als een speer uit te accelereren tot aan de volgende Kurve. Het rijden hier in de Eifel is super, erg leuke wegen en omgeving. Terug in Cochem besluiten we om niet direct naar het bier te grijpen , maar om de omgeving nog verder te verkennen. Het is ruim twee-en-half uur later als we onze fietsen weer bij het hotel parkeren. Echt gaaf hoor, we hebben amper 125 km gereden. Het is bijna niet te geloven, omdat Robert de smaak echt te pakken heeft en met Superbike-achtige snelheden door het landschap is geraasd. Prachtig gebied rondom de Moezel. Ondertussen zijn we ook van hotel verhuisd, maar dat was volgens afspraak. Helaas stonk het op de kamer naar iets wat 3 maanden lang dood op het tapijt had gelegen, daar zijn Mugabe’s sokken helemaal niks bij, dat wil wat zeggen.

Zondagochtend na het gebruikelijke ritueel (lees mugabe eet het ontbijtbuffet leeg), maken we ons op voor de grote dag en om niet in eventueel verkeer terecht te komen rijden we mooi op tijd weg. Mu heeft de technieken die nacht nog eens goed doorgenomen (nee niet die) en relaxed gezeten op zijn Vulcan raast hij met hoge snelheden over de kleine landweggetjes en hobbelende bosweggetjes, net niet tot aan zijn steps door de bochten en zijn quadrofonisch gezuigerde brembo’s moeten tot het uiterste gaan bij de kruisingen, als ze dan überhaupt gebruikt worden. Het is racedag en dat mag duidelijk zijn, het is veel drukker dan anders en zo hier daar worden aanrijroutes aangegeven en andere wegen vrijgehouden. Gelukkig (nogmaals en wederom) zijn wij van die brutale bikers en hebben kruipdoor, sluipdoor geen enkel probleem. Rondom het circuit is ook echt druk, dat wordt wat als de wedstrijd voorbij is. Ondanks dat het prachtig mooi weer is zit ik nog steeds te rillen op de tribune, de wind is echt ijskoud en bij elke gelegenheid vluchten we dan ook van onze zitplaatsen om even van de zon te genieten aan de achterkant van de tribune. Dat er aan die achterkant ook zo’n soort Bude staat waar je kleine versnaperingen kunt krijgen is mooi meegenomen. De race stelt niet veel voor, het is het gebruikelijke optocht rijden en zelfs hier aan het einde van het rechte stuk is er weinig actie te beleven. Het geluid van de bolides is echter nog steeds overweldigend en aan het einde van de race ben ik ondanks mijn oorplugjes zo doof als een Coturnix coturnix. Vanaf onze tribune kun je niet het circuit op, dus de ceremonie moeten we aan onze neuzen voorbij laten gaan. Dat doen we trouwens ook met de meeste bezoekers, pas als het merendeel op weg is naar de auto’s of inmiddels in de file staan, stappen wij weer op onze bikes. Toen we de laatste keer van het circuit in Hockenheim reden, draaiden we zo de snelweg op en was er van drukte eigenlijk niets te merken. Dat is hier wel anders, teletubbie wat een file’s op de kleine 2-baanswegen. Gelukkig hebben wij geen haast omdat ik een extra nacht geboekt heb, we hebben dus alle tijd en toeren op ons gemak weer richting Cochem. Ook op deze zondag toeren we laat in de middag nog een flink stuk door de omgeving, prachtig. We sluiten de dag af met een pizzaatje en een biertje.

Montag-Reisetag. Achter Mientje aan rijden we in noordelijke richting, waarbij we de kleine wegen afwisselen met een stukje autobahn om niet al te veel op ons schema achter te raken. Het is maandag en dus ook drukker op de kleinere wegen, dat schiet niet echt op. Om 16.00 uur moet ik in Harlingen zijn, dus zodra de grens weer in zicht komt besluiten we om op de snelweg te blijven. Nu is het rijden op de snelweg sowieso al niet zoveel aan, maar het rijden op de snelweg op een buikschuiver met gezapige snelheden is echt geen fuck aan. Bovendien is mijn oude lichaam niet zo geschikt om zo lang bewegingsloos opgevouwen op een bike te zitten. Dus terwijl ik na een uurtje rijden al wat onrustig begin te verschuiven en te rekken, ploft die ½ z8e op zijn trekker rustig verder. Je had die grijns op zijn kop moeten zien. Ondanks dat het nog steeds prachtig weer is begint het wel wat te waaien en als we Zwolle gepasseerd zijn hebben we de wind vol op de rechterkant. De tijd begint wat krap te worden, maar harder rijden dan 120km/u is echt niet te doen, dus we zwalken voorzichtig verder. Aan de blikken van de automobilisten te zien, vallen we in de categorie levensmoede idioten. Terwijl we heel even pauzeren en de bikes van brandstof voorzien, verschuif ik mijn afspraak even met een half uurtje. Iets later dan gepland komen we eindelijk in Harlingen aan en na alle plichtplegingen en een klein hapje eten bij de plaatselijke sjienees, rijden we mooi op tijd de boot weer op. We gaan weer naar hûs, tis mooi weest.

Tip: Neem altijd een Mu mee voor de technische ongemakken. Test je motor eerst met een tocht van 500km voordat je verder van huis gaat, zodat je weet dat je regelmatig dot4 moet bijvullen. Neem yogalessen voordat je op een zxr stapt. Doe een circuit-cursus of beter vraag Rossi voor privélessen voor als je eens met Mu gaat toeren. Ontbijt niet te veel anders kun je die 8 schnitzels ’s middags niet op. Klik hier voor de foto's !

15 11 06 - 18:14 - - rijverslagen| geen opmerkingen - § ¶

Varia XXIII

07 11 06 - 23:10 - - default| geen opmerkingen - § ¶

Spielberg.

Aangemoedigd door wat gesprekken op het Bulldog-forum met betrekking tot het maken van filmpjes en het bevestigen van een camera op de motor ben ik eens even aan de slag gegaan met de resten film die we in de Pyreneën hebben gemaakt. Helaas konden we de beste filmpjes toen niet overzetten, omdat de bestanden te groot waren en ik uiteraard het kabeltje niet mee had. Nou ja als je niet al te dicht bij het scherm zit heb je er weinig last van en kun je rustig hier klikken. Vergeet niet het geluid flink hard te zetten!!

(jaja dat verslag komt echt nog wel)

01 11 06 - 19:21 - - default| geen opmerkingen - § ¶