Sauerland in oktober 2005.
Klik hier voor de foto's!
Op het poppeslokje van Edith en Martijn ter ere van de geboorte van hun 5e dochtertje (wat een hobby), Anna, kwam door de aanwezigheid van de diverse moteurs ook het bijbehorende onderwerp ter sprake. Twee dagen later zitten we met z'n drieën op de ochtend-boot voor een weekendje Sauerland, vrijdag 14 oktober 2005. Pieter, Willem en ik rijden mooi op tijd van de boot af en gaan eerst even richting Motoport Leeuwarden voor een paar nieuwe laarzen voor Pieter-Arie, om even langs de motoren te strunen en een bakje koffie! Het is fris maar knap weer als we even later de Garmin volgen, Heerenveen-Zwolle-Almelo, langs Enschede richting Münster, onderweg uiteraard even tanken en een lekker bakje koffie met schilpad (gevulde koek). Pieter houdt de traditie in ere bij afwezigheid van Opper-Penningmeester Mu en Monseigneur Tijnus (king of the tollroads) door de beurs te beheren. Na Münster hebben we nog een stukje snelweg, voordat we tussendoor gaan toeren om bij Soest onder de A44 door te rijden om zo langzaam maar zeker het Sauerland in te rijden. Ons doel is Winterberg en we genieten volop van het prachtige weer en de steeds mooier en rustiger wordende wegen. Heerlijk slingerend naderen we ons einddoel en na niet al te lang zoeken, hebben we een bij ons passend hotelletje gevonden, Central Hotel. Puur toevallig schenken ze in dit etablissement ook een soort edel-vocht geheten Veltins en daar wij altijd nieuwsgierig zijn, proeven we hier voorzichtig van. Omdat de legende vertelt de bron nooit te ver te verlaten, kleden we ons snel om, om vervolgens te genieten van een lekker hapje eten in het restaurant. Na een Kaffee mit likkutje, een IrishKaffee und een Jägermeistertje met cola (iiiiiiiiiiih) of wat, ben ik zoals altijd verstandig en zoek onze kamer op. Na nog even de kaart, de tv-zenders en clive cussler bestudeerd te hebben, sluiten langzamerhand te luiken. Pieter is inmiddels ook aangeschoven en na de nodige snurkinstructies, gaat het licht uit. Willem staat op de kamer naast ons nog op het balkon te luchten, de nachtclub aan de overkant biedt voldoende afleiding.
Samsterdag zijn we (wie immer) mooi op tijd uit bedje en schuiven als één van de eersten aan het ontbijt. Koffie een paar broodjes en we kunnen er wel weer tegen. Mugabe is niet mee, dus we zijn een half uurtje eerder klaar. Nog even een blik op de kaart, de gegevens in de garmin en we starten de motoren. Waar naar toe of waar langs weet ik allemaal niet meer, we hebben een prachtige dag gehad, met supermooi weer en fantastische wegen. Natuurlijk hebben we onderweg even kaffee mit kuchen gehad bij een restaurantje aan een van de zeeën, getankt en gelachen. Ik ben er van overtuigd dat die snelle jongens wel even verbaasd waren dat die dikke Trapsson zo lang mee kon aan de start van het peleton. Na twee keer wegcontact heb ik ze laten gaan, maar dat uiterste heb ik zo even kunnen testen, niet te gek doen in de bochten dan is er niks aan de hand. De zon staat steeds lager en dat is zo af en toe wat lastig en zo hier en daar zijn de wegen wat nat maar na zo'n kleine 300 km zijn we weer terug in de buurt van Winterberg. Nog even wil ik een blik werpen op de pistes in Neu-Astenberg voordat we om plm 17.30 uur de motoren weer onder het hotel stallen en even nagenieten met een lekkere Veltins!! Na een kleine opknapbeurt schuiven we voor het gemak maar weer aan tafel in het restaurant voor een lekkere maaltijd. De laatste rondjes zijn van de vrouw des huizes en "even" na middernacht gaan we voldaan te kooi. Willem staat nog even op het balkon.
Zondag 16 oktober: Fris als een kudde struisvogels zitten we aan het ontbijt en klaar voor wat de dag ons brengen gaat. Nou ja niet helemaal, want we proberen zo lang mogelijk tussendoor te blijven rijden voordat we weer op bekend terrein komen. En dat lukt in het begin wel aardig. Prachtige wegen door bossen en heuvels en dalen voeren ons aangenaam maar toch langzaam het Sauerland-gebied uit. We blijven echter nog even op koers Noord-west en rijden door gebieden en steden (helaas ook er dwars door), dan even een stukje snelweg om vervolgens dwars over te steken richting Nederlandse grens. Vlak voor de Overgang van Zwartemeer hebben we nog even een stukje snelweg waar het gas even open kan. Daar waar de BMW bij 180 nog strak op de weg ligt, Willems Kawa pas een beetje op gang komt, begint de HD wat onrustig te worden door het gewicht, de afstelling van de vering en de wind. Gelukkig maar, want daarom ben ik nou net overgestapt, rustig toeren. We rijden verder en na Emmen komen we weer op redelijk bekend gebied. Ik weet het niet precies meer maar Willem heeft het telkens over een soort .... gras .... Pieter?? . We stoppen even voor een bakje koffie voordat we aan het laatste stuk naar Harlingen beginnen. Dit was de laatste mooie dag en dat kan je merken, terwijl het zonnetje langzaam daalt wordt het langzaam ook een stuk frisser. Het waren mooie dagen !