Toeren met de Tiets (deel ii)
Omdat de weersvoorspellingen erg mooi waren, had ik bedacht om de zondag niet te gaan klussen, maar een mooie tocht te gaan rijden. Met de nodige informatie van het net, wat bescheiden hulp van de BT1100-forumclub en de garmin lag een mooie route in het verschiet. Vrij laat ’s avonds had ik de route op de pc uitgezet en was het enkel nog een kwestie van overzetten naar de Garmin. Nadat ik een aantal weken geleden al tot de ondekking was gekomen dat je wel een kabeltje bij je moet hebben, kwam ik nu tot de ontdekking het dan wel het juiste kabeltje moet zijn. Handmatig invoeren is ook prima te doen hoor, maar je mist dan al die kleine wijzigingen die je op de pc zo mooi kunt aangeven en het duurt “even” iets langer.
Inmiddels had ik ook een sms van de Tiets ontvangen, met de verborgen mededeling dat als ik nog mee wil rijden, wel een route klaar moet hebben en Marco gaat ook mee. De Toerchick had haar netwerk gebruikt en vernomen dat ik op zondag zou gaan rijden.
Dus sta ik keurig om 09.30 uur op de oprit in Joure, alléén, want in geen velden of wegen is er iemand te bekennen. “Lekker warm kopje koffie Thomas?”, “Kom snel binnen, het is wat frisjes zeker?” of “Wil je een beetje opwarmen, dan krab ik ondertussen alvast even het ijs van mijn zadel” , niks nada niente noppes. Als ik even later op de oprit van mijn zelf gezette koffie sta te genieten, komen Jut en Jul ook in zicht en zijn we klaar om te vertrekken. Marco probeert er nog onderuit te komen door snel het vizier van zijn helm te trekken, maar daar trappen we natuurlijk niet in, pijn lijden dat zal ie.
De eerste kilometers gaan over de snelweg op weg naar ons eerste (mijn tweede) bakje koffie. Het is koud, bewolkt, wat mistig en het waait uit oostelijke richting, wat wil je nog meer. Na en lekker bakje bij Graaf Floris vervolgen we onze weg langs de goudkusten aan de Vinkeveense en Loosdrechtse plassen, een hapje in Lage Vuursche, een minder stukje met veel steden en dorpen die telkens in elkaar over lopen en een prachtig deel van de Veluwe langs de Woeste Hoeve en dat alles in een heerlijk zonnetje. We doorkruisen Overijssel en maken tot slot een ommetje via de snelweg terug naar Joure. Op speciaal verzoek van Tiets doen we bij Heerenveen nog even het klaverblad (zoals Marco zei “ik viel net niet om”) om daarna keurig op tijd weer terug te zijn in Joure.
Omdat ik nog vol zit van de koffie die ochtend, rij ik meteen door naar huis in Harlingen en als ik even later, met de chinese maaltijd aan m’n stuur, de bike naast het huis parkeer, staan er mooi weer 496 km bij op de teller. Toch wel wat vermoeid parkeer ik mezelf vervolgens op de bank. Het was een mooie dag.
(Nee we zijn niet in Engeland geweest, die foto’s zijn genomen door Don Marco, die zijn nieuwe gsm aan een handeltje had overgehouden. Achteraf was het misschien wat verdacht dat die slecht russisch sprekende man in z’n geblindeerde auto bleef zitten)