Rondje Denemarken 2005.
Het is altijd even afwachten, maar daar zaten we dan op vrijdagochtend 19 augustus 2005 met z'n tweeën op de boot. Op weg om een rondje Denemarken te doen. De andere jongens waren om diverse redenen verhinderd maar dat mocht de pret niet drukken.
Vroeg rijden we in Harlingen van de boot, het is nog wat frisjes maar als we een uurtje later bij HD-point (ik olie en mu scherm) in Leeuwarden weg rijden schijnt het zonnetje volop. Op ons gemak toeren we over de snelweg richtting Groningen en je gelooft het niet, maar een Motoragent plukt ineens met een kwaad gebaar een Poolse auto van de weg, vlak achter ons. Als we even later bij de grens even stoppen voor een bakje zegt Mu dat die auto aso-dicht op zijn achterwiel zat en dat dat de reden wel eens geweest zou kunnen zijn. Hulde voor die Motorcop! We rijden nog een stuk over de snelweg voordat we eraf gaan en tussendoor cruisen. Voor Varel ontdekt Mugabe de ideale lunchplek, eine Bude mit Currywurst en daarnaast een tentje met Kaffee und Berliner (ohne Pfurz), SUPER ! We nemen de Wesertunnel ploffend en wel en vervolgen onze weg tussendoor richting Glückstadt. Hier passeren we met gepast respect, en op advies van een aardige Duutser, de file en kunnen vervolgens zo op het pontje rijden die ons over de Elbe zal brengen. Uiteraard staat die Mu even later alweer te lullen met een stel Nederlanders en een duitse Truckchauffeur, ondertussen verdiep ik mij nog even in de route en probeer wat van dat buiswater op te vangen voordat het onze motoren raakt, helaas. Aan de overkant passeren we wederom een file (vrijdagmiddag) voordat we links af slaan richting Brunsbüttel. Hier stoppen we even voor een bakje en een ijsje en kijken even bij de sluizen van dit Nord-Ostseekanal. Jammer genoeg zijn er net geen megaschepen in de buurt, maar een paar foto's en de afmetingen van de sluizen geven toch wel een indruk. De volgende stop is Husum, een toeristendorp in de kop van Duitsland. Een hotel is redelijk snel gevonden (Garmin) en voor een redelijk bedrag krijgen we een super kamer bovenin. Gelukkig dat de Pizza, de wijn en het bier (ouderwets café waar Mu nog anschluss heeft met de bardame van 72) hun werk doen, zodat ik niet alles van het huwelijksfeest beneden tot 04.00 uur hoor! (440 km).
Samstag: We zadelen op en klik .... klikkerdeniksniet nada niente noppes doet de Vulcan. Hoekandattan?? Accu?? Na enig speurwerk blijkt dat de accu het begeven heeft, zelfs als we de bike starten met startkabels blijft ie niet lopen. Dus uiteindelijk op zoek naar een nieuwe accu. Via via via en een behulpzame BMW-motordealer komen we op het juiste adres. Behalve kennis en duitse höfflichkeit hebben ze ook de juiste accu staan. De oude accu nemen ze zo in en als Mu later de duitse euro's heeft omgerekend naar nederlandse was ie ook nog een stuk voordeliger dan de vorige. Het is net na het middaguur als we weer op pad gaan. Het weer is inmiddels aardig opgeknapt en met prachtig weer steken we schuin over van de Noordzeekust naar de andere kant. Mooi rijden hoor, kleine dorpjes, licht glooiend landschap, prachtig. Het is allemaal wat ruimer en niet zo op de centimeter ingedeeld als bij ons, erg fraai. Net over de grens in Denemarken houden we een kleine snackbreak van een paar kronen die ik nog had. Nadat we wat geld gepind hebben, de motoren voorzien van vloeistof, rijden we verder noordwaarts om vlak langs Kolding rechts het eiland Fyn op te rijden. Vanaf hier gaan we de snelweg op om nog wat kilometers te maken. Met prachtig weer rijden we over de rustige snelweg langs Odense om na een korte tankstop een megabrug over te rijden naar Sjaelland, echt gigantisch. Op Sjaelland gaan we even later weer van de snelweg af om rustig tussendoor ploffend een hotelletje voor de nacht te zoeken. Dat valt niet echt mee, we blijven trouwens heerlijk rijden, dan weer over een bruggetje langs de kust en even later weer heerlijke bochtjes in glooiend landschap. Het is een uur of acht als we een hotelletje vinden in Frederiksvaerk, snel iets anders aan en een soort van hapje eten in een restaurant. Na een kleine avondwandeling door het stadje en na een kort bezoek (4 halve liters en 2 baco's) aan een barretje liggen we mooi op tijd op bed in onze sprookjeskamer. Uiteraard moet het raam dicht want stel je voor dat er ergens een spoorlijn zou liggen ..... (plm 400 km op de teller).
Zondag de 21e augustus 2005 en na een eenvoudig ontbijtje pakken we onze spullen en ...... ja hoor de VN1500 start zonder problemen. Na wat Garmin-acties, niet bestaande routes, rondjes rijden enzovoort vinden we toch onze weg en rijden door een (ja ik blijf het zeggen) gaaf gebied met veel bossen en heuvels oostwaarts richting Heslingor omdat we vanaf daar willen oversteken naar Zweden. Vanzelfsprekend vertrekt er een boot vlak voor onze neus, zodat we eventjes tijd hebben om de kaart te bekijken en naar huis te bellen. Dat dit plaatsje meer pompstations heeft dan er mensen op Vlieland wonen, daar hebben we het niet eens over gehad. Zou Zweden zoveel duurder zijn? Even later rijden we de veerboot op, het is trouwens best een groot schip voor zo'n klein stukje. Eenmaal aan de overkant gearriveerd, volgen we gewoon de borden van de snelweg die ons zo makkelijk mogelijk richting Malmö brengen. We zien vanzelfsprekend niet zoveel vanaf de weg, maar het is licht heuvelig en immens groot, dat is zeker. Wij hebben wederom prachtig weer dus echt op ons gemak rijden we in zuidelijke richting. Om onduidelijke reden is de Garmin wat vaag met de gegevens, dus rijden we een enorm stuk om Malmö heen in plaats van er zo kort mogelijk door, maar goed we komen er wel. En ja hoor een tolpoortje is in zicht, nadat onze penningmeester de doekoe's heeft gedoneerd rijden we de grootste brug op/over die ik ooit heb gezien. Soms maak ik tijdens het rijden wat foto's maar de volgende keren stop ik gewoon om een paar mooie plaatjes te schieten. Deze brug is net zo hoog dat die grote oceaanschepen er met gemak onderdoor kunnen. Dan volgt de afdaling, want na deze brug volgt er nog een tunnel. Indrukwekkend .... is het geluid wat we in die tunnel produceren, Mu heeft zijn trekker weer op knalpeil ! Dat het een enorme herrie geweest moet zijn wordt min of meer bevestigd door een stel nederlandse jongeren in een auto die ons nu weer voorbijrijden met de duimen omhoog een grote smiles op de gezichten! Kopenhagen schijnt er leuk te zijn, maar wij hebben geen tijd, druk druk enzo .., dus vervolgen wij onze weg over de interstate zuidwaarts. Onze onderlinge strijd in benzineverbruik, wordt nu wel heel serieus genomen door Mugabe en z'n bike, want we blijven maar rijden en verder dan dat er ooit met één tank en de trekker is gereden, bijna 200km was het dacht ik? Na het tanken nemen we meteen een klein hapje in het restaurant, waar het overigens aardig druk is. Even lult Mugabe nog met wat van z'n motorvrienden (hehe ...) , voordat we weer verder rijden. Zuidwaarts, we pikken een stukje imitatie route66 op, rijden wat tussendoor en ontkomen uiteindelijk niet aan de 2e veerboot van de dag. Gelukkig is er geen wachttijd en kunnen we vrijwel meteen het schip op rijden en een schip is het. Groot voor megaveel auto's, vrachtwagens en zelfs treinstellen. Een bakje, even poepen, lullen met een andere nederlandse motorrijder en voordat je het weet rij je de 3e verdieping van de boot weer af. We gaan weer eventjes tussendoor, dwars door de kop van Duitsland terug naar Glückstadt en het derde veer van de dag. Alhoewel in vergelijk met die anderen is dit veer een frietbakje op een plank. Voordat het trouwens zo ver is rijden we wel door een leuke omgeving, veel bossen en af en toe wat heuvelachtig en soms zijn er ineens grote toeristenmeertjes en plaatsjes. Helaas is het ook Sonntag-druk op deze wegen en de inhaalactie's helpen ook voor geen meter, scheisse! Beschaafd (echt) rijden we langs de file voor het pontje en ik zie dat de pontmeester naar ons zwaait, dat we er nog op mogen. Zoveel mazzel daar had ik niet op gerekend, Mu ook niet want hij heeft het teken niet gezien en vraagt zich af wat die mongool nu weer doet. Nou we staan er wel mooi op en dat komt goed uit, want het mooie weer is voorbij, het begint wat mistig/miezerig/koud te worden. Geen weer om lang te blijven rijden, maar we volgen de Garmin langs wat onduidelijk adresjes en belanden uiteindelijk in Cuxhaven in een knap hotelletje. Het is inmiddels echt donker buiten, dus is het ook tijd voor een hapje en een drankje. Nadien strunen we nog even door wat straatjes en dan te kooi, tis mooi weest. (600 km)
Maandag (is geen dag): Volgens mij waren het geen verse broodjes, of Mu had ze allemaal al opgegeten. Het opzadelen gaat, zoals eigenlijk altijd vrij vlot, en even voor tienen rijden we een rondje langs de havens, door het centrum en de buitenwijken zuidwaarts. Het leek me leuk om midden in Bremerhaven een pontje naar de overkant te nemen, maar helaas was het pontje net weg, dus besloten we om de oude route door de wesertunnel weer op te pikken. Helaas houdt dit in dat we ook de rest van Bremerhaven krijgen te zien (lol), vraag Mugabe maar eens wat hij van deze Stadt vindt? Eventjes later hebben we onze weg weer gevonden, we rijden een stukje met een zijspan op, tanken en nemen een lekkere bak koffie. Zeggen keurig Guten Tag en toeren wat tussendoor in zuidwestelijke richting(x2) grens. In een wat groter plaatsje werken we snel een Schnitzeltje naar binnen om een beetje op te warmen, ja je moet wat. De Garmin staat op de testbaan van een monorailtrack gericht, maar een omleiding verhinderd een eenvoudige route en daarom stuur ik dan maar aan op een andere bezienswaardigheid. Zachtjes zonder al teveel lawaai rijden we Bourtange in, jajaja alweer echt waar, maar het is gewoon leuk om te zien en de koffie is ook best wel aardig. En bovendien heeft deze trip dan ook weer een hoog educatief niveau gekregen. Mugabe is nieuwsgierig, vooral het woord "sekreet" kan hij erg waarderen. Het weer is wat opgeknapt en als we ruim anderhalfuur later in Harlingen staan schijnt het zonnetje weer volop, heerlijk.
Het verhaal is bijna langer dan de hele tocht, maar het mooie weer en de prachtige omgevingen en indrukken zijn ook niet in een paar woorden weer te geven. (380 km) Klik hier voor de foto's!